Başlatılan Barış ve Demokratik Toplum Süreci kapsamında gözler hükümetin atacağı yasal adımlara çevrilirken cezaevlerinde, hak ihlalleri sürüyor. Son 3 ayda 90 tutsağın tahliyesi İdare ve Gözlem Kurulları tarafından engellenirken, ertelemelere “pişmanlık dayatması” ve “toplumla buluşmaya hazır değil” gibi gerekçeler sunuluyor.
Botan Tutuklu ve Hükümlü Aileleri ile Dayanışma Derneği (TUHAD-DER) Şirnak Temsilciliği, tahliyelerin engellenmesine ve hasta tutsakların durumuna dikkat çekmek amacıyla 21 Ekim tarihinde Cizre Adliyesi önünde açıklama yaptı. Açıklamaya katılan tutsak anneleri, çocuklarının serbest bırakılmasını isteyerek cezaevlerinde yaşanan hak ihlallerine tepki gösterdi.
Trabzon Beşikdüzü Cezaevi’nde tutulan 11 yıllık tutsak Hüsnü Babat’ın annesi Kumru Babat, 11 yıldır yalnızca bir kez oğlunu ziyaret edebildi. Cezaevinin uzak olması ve sağlık sorunları nedeniyle oğlunu ziyaret edemediğini belirten Kumru Babat, “Mücadelemizi sürdüreceğiz. yaklaşık iki yıl geçmesine rağmen devlet hiçbir adım atmadı. Hala tutsaklarımız sürgün ediliyor, infazları yakılıyor ve yaşam hakları ellerinden alınıyor. Dün oğlumla konuştum. Bana, '12 kişi bir koğuşta kalıyoruz. Ne radyo ne de gazete verilmiyor. Mektup gönderiyoruz ama ulaşmıyor. Hastaneye gitmek için sevk vermiyorlar' dedi. Buradan Adalet Bakanlığına çağrı yapıyorum; Hasta tutsakları artık bırakın. Artık yeter. Bu uygulamalara son versinler. Bu ülkede artık adalet istiyoruz. Trabzon çok uzak, ben de yaşlıyım, gidemiyorum. Haftada ancak iki üç dakika konuşabiliyoruz” diye konuştu.
'HER ŞEYE RAĞMEN BARIŞ DİYORUZ'
Ağrı Patnos L Tipi Cezaevi’nde tutulan Osman Çağlar’ın annesi Hatice Çağlar, oğlunu ziyaret etmekte yaşadığı zorluklara ve sağlık sorunlarına dikkat çekti. Hatice Çağlar, devamında şunları söyledi: “Görüşe yılda ancak iki kez gidebiliyorum. Bu yıl bir kez gidebildim. Ayağımda platin var, bu nedenle gidemedim. Oğlum tek kişilik hücrede kalıyor. Kalp ve böbrek rahatsızlıkları var ancak hastaneye bile götürmüyorlar. Cezası bitenlerin bile infazını erteliyorlar. Buna rağmen barışın olmasını umut ediyoruz. Biz kardeşlik istiyoruz. Eğer kardeşsek infaz yakmak da kardeşlik midir? Tutsaklarımızı bırakmıyorlar. Yarın bırakılacak denildiğinde hazırlık yapıyoruz ama bir bakıyoruz infazı ertelenmiş. Bütün siyasi tutsaklar bir an önce serbest bırakılsın.”
'HANİ BARIŞ OLACAKTI?'
Erzurum H Tipi Kapalı Cezaevi’nde tutulan 20 yıllık tutsak Mehmet Ali Uğur’un annesi Gülistan Uğur, cezaevi koşullarının giderek ağırlaştığını ve oğlunun sağlık sorunlarına rağmen tedavi edilmediğini belirtti. Oğlunun tek kişilik hücrede tutulduğunu belirten Gülistan Uğur, “Cezaevi koşulları o kadar kötü ki artık anlatamıyoruz. Çölyak hastalığı var ama doktora götürmüyorlar, yemeklerini de hastalığına uygun vermiyorlar. Biz barış sürecinden umutluyduk. Hani barış olacaktı? Sürekli barış diyorlar ama nerede barış? Yılda ancak bir kez yanına gidebiliyorum. Artık infazlar yakılmasın. Barış olsun. Biz artık barış istiyoruz, barışı bekliyoruz” ifadelerini kullandı.
'BÜTÜN TUTSAKLAR SERBEST BIRAKILSIN'
Giresun Espiye L Tipi Kapalı Cezaevi’nde tutulan 30 yıllık tutsak Zübeyir İdem’in annesi Saliha İdem, oğlunun sağlık sorunlarına ve cezaevi koşullarına dikkat çekerek serbest bırakılmasını istedi. Saliha İdem, “İlkinde üç ay erteleme verdiler, ardından üç ay daha ertelediler. Şimdi 22 günü kaldı. Gözlerinde ciddi görme kaybı var. Ayağından ameliyat oldu; varis ve omurga rahatsızlıkları da bulunuyor. Artık yeter diyoruz, bırakılsınlar. Barış istiyoruz. Cezaevlerinde disiplin cezaları veriliyor, sıcak su sağlanmıyor, düzgün yemek verilmiyor. Bütün tutsaklar serbest bırakılsın, artık barış olsun” dedi.
'AMELİYAT OLMASI GEREK'
Bakırköy Kadın Kapalı Cezaevi’nde tutulan 9 yıllık hasta tutsak Tenzile Acar’ın annesi Rısmiye Acar, “Yılda ancak iki kez yanına gidebiliyorum. Kızım hasta. Serbest bırakılsa tedavi yaptırabiliriz. Cezaevinde tedavi edilmiyor, ilaçları verilmiyor. Ameliyat olması gerekiyordu ancak hala bekletiliyor. Kist var. Biz artık barış olsun, tutsaklar serbest bırakılsın diyoruz.